neoklasiklere getirilen insanlar o kadar da rasyonel degil eleştirisi makul mü sence degilse neden

Değil, zira daha bahsettikleri rasyonalitenin iktisattaki rasyonaliteden farklı olduğunun bile değiller. Neoklasik iktisattaki “rasyonel aktör”, kabaca “içsel olarak tutarlı tercihlere sahip, verili kısıtlamalar altında kâr maksimizasyonu yapmaya çalışan aktör”anlamına geliyor. Bayesyen model kurarsan işin içine inançları filan da katabiliyorsun. Yani iktisat modellerindeki rasyonel aktör yanlış bir varsayım olsa neoklasik iktisadın öngörü kabiliyeti yüksek olmazdı. Empirik literatür destekliyor zaten. İktisada “psikolojik-kritik” bakan Behavioral econ da bilhassa replikasyon kriziyle birlikte çok yara aldı, Thaler’a Nobel kazandıran çalışmaların çoğunun replike edilememesi mesela ilginç bir nokta burada. Tabii ki insanlar tarafgirliklerden, duygulardan vb azade değil ama bu, a) neoklasik iktisat için sanıldığından daha az sorun, b) zaten modelleme yaparken göz önünde bulundurabileceğin değişkenler, kimse senin kolundan tutup “napıyorsun bilader” demeyecek Rasyonalite varsayımıyla ilgili eleştirilebilecek başka yerler vardır illa ama bu beylik laflar değil onlar.